“E Mİ YAVRUCAK”

İkindisi uzun

Soluk sofra bezi

Taşı insansızdır

Demiri yorar beni

Alıştırıp soğuğa

Unutturur geç geldiğini

Süt konan masaların beklediği, beklettiği

Benimle aynı bardaktan su içmez

Gecenin sisi bir atın üstünde geldi

Sen soludukça bende buğulanan camlar

Buğudan incinir

Taşla kırılmaz

Bana, ören yerleri öğlen sıcağında

Bana, bankta geçirilen bir ikindinin suçluluğu

Dünya su içilmez musluklarda 

Çeşme sırasıdır bana

Sana hediye getirdiğim kâğıda sarılı ayna

Er kantininde satılır, çarşıda bulunmaz

Sen uzanınca üstünde biriken çiy

Yerini arayanlara senin için örtü olur

Yoldan geldiğinde ayaklarındaki dikenler

İçerde, henüz açmayan gülleri korur

Nerede olduğunu merak edenler

Falcılardan medet umar, bana sormaz

Verdiğin selam 

Sonunda eve geç döndürür beni

Sen olmayınca saçlarımı kimin keseceği

Erenlere malum olur

Bana olmaz